هــــيــــــوا

گل رز

زمان گل دادن آن از فصل بهار تا اواسط تابستان است. گل هاي آن به رنگ سفيد، صورتي، قرمز و بسيار خوشبو است. اين گل سرشار از ويتامين E است و فوايد دارويي فراواني در زمينه مراقبت از پوست و درمان برخي ناراحتي هاي پوستي دارد.


گل رز براي انواع مختلف پوست ها مناسب است، ولي بيشتر براي پوست هاي خشك و حساس از آن استفاده مي شود. از ديگر خواص دارويي اين گياه تأثيري است كه بر مويرگ ها زير پوست دارد به طوري كه قرمزي سطح پوست را كه ممكن است به دليل گشاد شدن مويرگ ها باشد، كاهش دهد.


از آب گل رز براي تسكين برخي ناراحتي پوستي و ضد عفوني كردن برخي عفونت هاي چشمي استفاده مي شود و همچنين آرامبخش و ضد افسردگي است و تنش هاي عصبي، زخم هاي گوارشي، امراض قلبي را كاهش مي دهد.


عصاره رز براي ترشح صفرا، هضم غذا، ناراحتي هاي خوني و رحم مفيد است.


چاي گل رز (البته شما مي توانيد براي تهيه آن يك دوم گرم گلبرگ رز را داخل 150 ميلي ليتر آب بجوشانيد و ميل كنيد) در تسكين گلو درد، كاهش عفونت مثانه و درمان اسهال تأثير دارد.


قسمت مياني گل رز (برآمدگي وسط گل براي نگهداري دانه ها) نيز سرشار از ويتامين هاي (E ـ D ـ C ـ B3 ـ A) است.


ناگفته نماند كه از روغن گل رز براي خوشبو كردن هواي اتاق نيز استفاده مي شود

آشنايي با حنا

حنا به گفته حكماي طب سنتي ايران گياهي سرد و خشك و هم گرم و خشك است.از نظر خواص نيز ايرانيان آن را مفيد مي‌دانند. اين گياه براي بيماري‌هاي سر و چشم و دهان نافع است. ضماد برگ آن با برگ گردو براي سردرد توصيه شده است.از گذشته‌هاي دور تا امروز حنا يكي از مهم‌ترين و قابل توجه‌ترين گياهان زينتي و دارويي براي ما ايراني‌ها بوده است. اين گياه حتي جايگاه خاصي در آداب و رسوم ما دارد.از صادرات اين محصول به اروپا كه بگذريم بسياري از خانم‌ها، به‌خصوص خانم‌هايي كه در كشورهاي آسيايي زندگي مي‌كنند از حنا به عنوان گياهي براي زيبايي‌شان استفاده مي‌كنند.نقش و نگارهاي ظريف با خطوط منحني كه بر روي دست و پا به وسيله حنا كشيده مي‌شود نشانه علاقه آنها به اين گياه است.ما نيز در فرهنگ ايراني خودمان به‌خوبي به ياد داريم كه در گذشته‌اي نه‌چندان دور زنان از حنا به عنوان تقويت‌كننده مو و ناخن استفاده مي‌كردند اما بد نيست بدانيم كه اين گياه رنگي خواص بسياري دارد؛ بيش از آنكه ما فكرش را مي‌كرديم و يا از زبان مادربزرگ‌هايمان شنيده باشيم. در هندوچين از برگ‌هاي آن براي معالجه جذام، يرقان و شوره سر استفاده مي‌شود.دم‌كرده برگ‌هاي حنا را مانند چاي به خانم‌هاي باردار هنگام زايمان مي‌دهند، جوشانده ريشه آن مدر است و براي نرم كردن سينه و برونشيت نيز بسيار مفيد است.در شبه‌جزيره مالايا از له كرده برگ‌هاي تازه آن به صورت ضماد در موارد سوزش پا كه منشا بيماري بري بري و كمبود ويتامين B است استفاده مي‌كنند.اين گياه براي بيماري‌هاي پوستي بسيار مفيد است. جوش، كورك و زخم‌هاي كهنه و رماتيسم را مي‌توان به‌راحتي با حنا درمان كرد.از جوشانده برگ‌هاي حنا (به صورت قرقره كردن) براي رفع پيله دندان استفاده مي‌شود. اين گياه براي كاهش درد معده بعد از زايمان و همچنين براي رفع خشونت صدا تجويز مي‌شود.ريشه خشك شده و له شده حنا مي‌تواند آرامش بخش ناراحتي‌هاي چشمي باشد.در اندونزي از خمير برگ‌هاي له شده آن براي معالجه عفونت چركي ناخن‌ها استفاده مي‌شود و از ميوه نارس آن مرهمي درست مي‌كنند كه براي رفع خارش مفيد است.در فيليپين هم روغن و مرهمي از برگ‌هاي اين گياه درست مي‌كنند كه براي التيام زخم و ضرب‌خوردگي و رفع خون‌مردگي به كار مي‌رود.اما آنهايي كه همواره از چاق بودن رنج مي‌برند نيز بد نيست از دم‌كرده برگ حنا مانند چاي بنوشند تا از اضافه وزن آنها كاسته شود. حنا در طبيعت به گفته حكماي طب سنتي ايران، گياهي سرد و خشك و هم گرم و خشك است.از نظر خواص نيز ايرانيان آن را مفيد مي‌دانند. اين گياه براي بيماري‌هاي سر و چشم و دهان نافع است. ضماد برگ آن با برگ گردو براي سردرد توصيه شده است.برگ‌هاي له شده آن را اگر با روغن زيتون برروي سر بماليد مي‌توانيد شاهد رشد موهاي خود زودتر از آنچه فكر مي‌كرديد باشيد.خوردن دو گرم آن و يا خوردن آب خيس كرده 50 گرم حنا براي يرقان، بيماري طهال، سنگ كليه، مثانه و سختي ادرار بسيار مفيد است.براي رويانيدن ناخن نيز سفارش مي‌شود. در مدارك طبي اطباي معروف ايران آمده كه روغن گل حنا كه آن را «دهن الفاعيه» نامند و مانند گل سرخ تهيه مي‌شود براي روشني و درخشاني رنگ چهره بسيار مفيد واقع شده است. حنا علاوه بر زينت‌دهنده بودنش مي‌تواند درمان بخش هم باشد. درختچه اين گياه گرمسيري در مراكش، مصر، تونس، الجزاير و در آسيا در هند، ايران و ديگر مناطق گرمسير آسيا مي‌رويد.كرمان و سيستان و بلوچستان هم استان‌هايي در ايران هستند كه در آنها درختچه حنا به وفور يافت مي‌شود. معمولاً در هر سال 3-2 مرتبه در طول سال يعني از اواسط تابستان تا اول پاييز برداشت اين گياه انجام مي‌شود و گرد برگ‌هاي خشك شده‌اش به بازار مي‌آيد.گل‌هاي حنا خواب‌آور عميق هستند كه از تركيبات آن در داروها استفاده مي‌شود

هل و خواص دارویی آن

هل گياهي است كه در مناطق حاره  و گرم مي رويد . وطن آن هندوستان مي باشد و حدود 80% مصرف هل دنيا از هندوستان صدر مي شود

 اين گياه پايا و علفي است كه ريزوم آن ساقه هاي هوائي مانند برگ بهم پيچيده گاهي تا ارتفاع 4 متر خارج مي شود

 يك يا دو ساقه گل دهنده از قاعده ساقه هاي هوائي خارج مي شود كه داراي گل هاي كوچك برنگ سفيد يا سبز روشن مي باشد

 ميوه هل بيضي شكل ، مانند قلب و برنگ زرد يا سبز روشن بطول 1-2 سانتيمتر است . دانه هاي معطر و مطبوعي برنگ قهو هاي ماي به قرمز در آن وجود دارد كه به مصرف اد.يه و خوشبو كردن نوشيدنيها و غذاها ميرسد

 تركيبات شيميايي:

 هل داراي اسانس فرار و معطري در حدود 4% مي باشد ضمنا اين گياه داراي مواد رزيني و چربي نيز است .

 خواص داروئي:

 هل از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است

 1)چون هل بشكل قلب مي باشد بنابراين تقويت كنده قلب است

2)بادشكن بوده و گاز معده و روده را خارج مي سازد

 3)تقويت كننده بدن است

 4)ادرار آرو است

 5)قاعده آور است

 6)مقوي سيستم هضم است

 7)باعث هضم غذا مي شود

 8)زخم هاي دهان را برطرف مي كند بدين منظور دم كرده هل را در دهان مضمضه كنيد .

 9)خوشبو كننده دهان است

 10)براي تسكين گوش درد ، گرد هل را در گوش بريزيد

 11)براي برطرف كردن دل بهم خوردگي و تهوع  ،‌از دم كرده هل استفاده كنيد

 12)اشتها آور است

 13)تب را پائين مي آورد

 14)معالج سرمخوردگي است

 15)براي تسكين درد رماتيسم مفيد است

 16)ترشي معده را برطرف مي كند

 17)ضد مسموميت است

18)براي رفع بيماريهاي چشم مفيد است

طرز استفاده:

 دم كرده : مقدر 30 گرم هل كوبيده را در يك ليتر آب جوش ريخته و بگذاريد بمدت 10 دقيقه دم بكشد سپس صاف كرده و بنوشيد . هل را همچنين مي توان به چايي يا ديگر نوشيدنيها اضافه كرد (من و ژوپيتر عاشق چايي هلي هستيم . خيلي خوش طعم وبو ميشه.فقط بايد بذارين خوب خوب دم بكشه)

براي پست بعدي دارو گياهي,خواص حنا رو ميگذارم.